Ode aan mijn heldin

Lieve Mim,

In 2012 besloten we om samen op reis te gaan, even weg van alle verplichtingen, maar vooral van die foute exlieven. Enkel maar zon, zee en elkaar. Het was fantastisch en het begin van een perfecte vriendschap. We zagen elkaar niet superveel, maar als we elkaar zagen, was er nooit een stil moment en vooral van dorst was er weinig sprake. Katers verjaagden we samen met sushi en kinderfilms.  Onze ouders begrepen het niet altijd, maar wij verstaan elkaar zonder al te veel woorden. 

En toen werd je ziek. Echt ziek. Heel ziek. Onzichtbaar ziek. En niets helpt.  En toch ben je ongelooflijk positief. En zo sterk. Beresterk. En dat je soms eens breekt en kapot gaat. Maar altijd weer raap jij jezelf en de anderen rondom je weer bij elkaar. Je begint met lijmen, constant opnieuw en altijd met hetzelfde geduld. 


Michelle, je zal voor mij altijd de stoerste vrouw op de wereld zijn. Die tatoeages laat zetten zonder een kik te geven en lichaamsdelen laat piercen zonder kreet. Ik zal altijd diegene zijn die je hand vasthoud, die naast je staat en je oppept met de juiste woorden.  Maar die nooit zulke stoere dingen zal doen. Want die laat ik over aan jou. Mijn kleine stoere Michelleke. 

Liefs, 

Lotte

Benieuwd naar Michelle haar verhaal? mkomkommerenkwel.wordpress.com

Mijn velleke

Mijn velleke oftewel het heuplabrum van mijn rechtse heup.  Ik schreef er al eens een blogpost over, die vind je hier.

De scheur werd een jaar geleden, dag op dag 25 februari, gehecht door de - naar mijn bescheiden mening- beste heupspecialist van de hele wereld, Dr Corten. Hij schraapte ook wat extra bot van mijn heupkop en ik was klaar voor een volledig jaar revalideren. 

Jazeker. Een jaar. Gelukkig lag ik plat in bed toen hij dat kwam verkondigen. 

Tien dingen die je niet wist over mij (Lezen op eigen risico!)

Gisteren was het Aswoensdag, de Vasten zijn dus begonnen. Bij deze ga ik hier op het wereldwijde web te biecht:

1. Ik ben ongelooflijke fan van Bart Peeters. Het is begonnen toen hij bij Sinterklaas op bezoek ging en eigenlijk nooit overgegaan. Zijn laatste cd "Op de groei" kan ik van voor tot achter compleet meezingen. Inclusief idiote danspasjes. 

2. De nagels van mijn handen zijn steeds verzorgd en ook (altijd) gelakt. Mijn teennagels daarentegen.. Ach, het is winter en ik draag gesloten schoenen.

3. Mijn lievelingsgroente is spinazie. Ik eet het ook gewoon rauw, recht uit de zak, zoals chips. 

4. Ik heb geen auto, maar wel een rijbewijs. Voor de theorie ging ik een stuk of 3 keer terug, maar mijn praktisch examen was direct een topper! Dat was dan ook de eerste en laatste keer dat ik perfect parallel parkeerde, na die keer ben ik het blijkbaar verleerd. Ik parkeer dus ook liever een heel stuk verder, dan dat ik parallel parkeer. Achteruit parkeren kan ik dan weer wel erg goed, ook zonder sensoren. 

5. Het liefst van al zou ik gaan werken op hoge hakken en met fel gestifte lippen (en stiekem ook in een deuxpiece'ke, maar da's er helemaal over!) Helaas ontbreekt het me aan moed. Bij nader inzien denk ik ook niet dat het makkelijk zou zijn om kakapampers te verversen op stiletto's. 

6. Enkele jaren geleden was ik verslaafd aan nagellak, dat is bekoeld. Ik heb datgene wat ik wil en weet ook welke kleuren en merken bij mij passen. Nu ben ik vooral bezig met make up en lippenstift. Veel lippenstift. 

7. Hoewel ik steeds vond dat het epileren van mijn benen pijn deed, epileer ik wél mijn oksels. Dat beetje pijn kan er nog wel bij, lijk ik steeds te denken. 

8. Twee. Het aantal tablets dat in mijn handen is gestorven. Ik ga ermee om als een normaal mens, smijt er niet mee, laat het niet vallen. En toch, na een tijdje lijken ze er gewoon mee op te houden. En dat terwijl ik echt keigraag een tablet wil, want dat werkt gewoon veel makkelijker. 

9. Het gevoel van droge lippen vind ik vreselijk. Echt afschuwelijke horror. In mijn handtas zitten ook meestal een stuk of 5 verschillende lippenbalsems. Vind ik die niet meteen? Dan koop ik er gewoon opnieuw één! (Of twee, of drie,...)

10. Heb ik een jurkje aan met kousenbroek? Lijkt het wel sexy? Think again.. Onder dat jurkje heb ik mijn kousenbroek helemaal omhoog getrokken en mijn onderhemdje steekt dat in mijn kousenbroek.In mijn hoofd zorgt het ervoor dat alles wat strakker staat.   Warm? Ja! Sexy? Nee. Dat leid ik af van de meerwarrige blikken van het Lief. 

Gegroet, Mevrouw de Prinses 

2014

Een recapitulatie van het jaar 2014 schrijven in het jaar 2015? Is dat niet wat laat? Nee. Ik mag dat. Dit is namelijk mijn blog en I cry if I want to.

Wat ik geleerd heb sinds ik ging samenwonen.

De harde feiten:

Vandaag

Vandaag kwam ik thuis met zeverplekken op mijn trui en stond ik op om 7u. Ik ben terug aan het werk, tot einde schooljaar in dezelfde school als vorig jaar. Gelukkiger kunt ge mij niet maken.

Gehaat en verzucht

- Geen werk hebben. Ik word daar serieus depressief van. Momenteel bestaan mijn dagtaken uit het openen van het kippenhok bij de schoonouders, gaan wandelen met de Franse bulldog van de schoonbroer en het huishouden. Ik heb een hekel aan mijn levenswijze dezer dagen.

- De weight watchers-app die niet altijd even goed werkt. Als dat al niet goed werkt, hoe moet ik dan in godsnaam tegoei punten tellen?

- Dat vers fruit duurder is dan een pak chocoladekoeken.

- Die megablein aan de binnenkant van mijn linkervoet.

- Dat ik al 3 dagen niet weet wat aandoen voor het feestje van deze avond, want in alles wat ik aandoe lijk ik een opgeblazen zeekoe. Die koeien zijn dan misschien nog schattig, ik alvast niet.

- Het feit dat er plotsineensuithetniets jeugdpuistjes verschijnen op mijn gezicht. Ik had nog nooit jeugdpuistjes... -_-

- Mijn wit vel. Ik was al niet erg bruin, maar ik denk eraan om naar de zelfbruiner te grijpen ondanks vorige oranje-plekken accidentjes.

- De VDAB. Ik snap er geen hol meer van. Reden te meer om megasnel te werken.


Dus, dat is eruit. Het positieve aan deze week? Mijn haren werden geknipt en ik mocht het fototoestel van de schoonmama lenen. Schoon foto's kunde daarmee nemen. Hieronder het bewijs, ik schuw filters die u der schoonder laten uitzien niet.

 

 

Gegroet, Mevrouw de Prinses