zaterdag 24 mei 2014

The hood.

Ik woon boven de lokale supermarkt. In een appartement ruim genoeg voor al onze spullen.  


donderdag 15 mei 2014

Oerdrift

Terwijl ik dit typ zit ik onderuitgezakt in de -naar mijn bescheiden mening- mooiste zetel ooit. Het is een grijs-bruin retro-exemplaar en helemaal van mij en het Lief. Ge raadt het al, we zijn verhuisd. Niet te ver van de verwekkers, maar net ver genoeg om alleen te zijn en dicht genoeg om raad te vragen over hoe ge nu juist weer ramen kuist.


maandag 28 april 2014

Geliefd

Ik had ooit een vriendin. Een hele goede. Een lieve meid, van het betrouwbare soort. Toen mijn toemalig lief mij liet zitten was zij mijn troostende schouder. Maar toen ze na een jaar met diezelfde vent ging lopen eindigde daar ook de vriendschap. 

dinsdag 22 april 2014

Ik hou van de Icarus

Ik hou van de Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.

woensdag 16 april 2014

Mevrouw de Prinses vliegt uit.

Jaja. Het is zover. Na 23 jaren onder moeders vleugels te hebben geleefd stap ik het af. Ik vlieg uit. Vort, eruit.

maandag 3 maart 2014

HD en dan niet in high definition

Even terugspoelen naar zomer 2013. Ik ben op kamp met een bende akabe-scouts-kinderen. Anders kan best, weetjewel? Op dag 2 'voel' ik iets in mijn liesstreek. Een ontsteking? Ik was daarvoor ook pas begonnen met start to run, dus ik legde ijs. Op dag 4 kon ik 's avonds niet meer rechtstaan en op dag 5 nam ik bij mijn ochtendkoffie een dafalganneke. 

Ik besloot naar de dokter te gaan. Doorverwezen naar de beste heupspecialist (naar mijn mening) Dr Kristof Corten. Heupdysplasie is de oorzaak van mijn probleem, mijn kom en kop passen niet mooi in elkaar. Maar ook een gescheurd heuplabrum, door mij en mijn omstaanders liefdevol 'mijn velleke' genoemd.  

Fast forward naar 25 februari 2014. De eerste stap om mijn heupprobleem om te lossen wordt gezet. Mijn velleke zal gehecht worden. Na de operatie is de Krikke (Ik mag da, hij zag mijn blote kont) content. De operatie is zwaarder geworden dan voordien, er is extra botaanwas weggenomen omdat die waarschijnlijk voor de pijn zorgde. Mijn velleke is perfect gehecht, maar het was een serieuze scheur. 

Nu zit ik hier. Met mijn gehecht velleke en 5 draadjes in mijn bil. Stappen gaat niet, krukken zijn het antwoord. Ik neem medicatie waar ik wazig van word, mag noch fietsen noch autorijden en elke dag komt een verpleegster mijn buikspuitjes geven en mijn draadjes verzorgen. 

Een luilekkerleventje. Maar ik haat het. Ik mis mijn kindjes, mijn collega's, mijn vrijheid. 

Gegroet, 
Mevrouw de Prinses